Üretim Yönetiminde Dijitalleşme

Özet

Dijitalleşmenin en çok etkilediği işletme faaliyetlerinin başında üretim faaliyeti gelmektedir. Üretimde bilgi teknolojilerinden faydalanmak hem maliyetlerin düşürülmesine hem de pazardaki rakip ürünler ile benzer kalitede veya daha yüksek kalitede ürün üretebilmeye katkı sağlamaktadır. Dijitalleşme ile üretim süreçlerinde hatalar ve fireler daha da aza indirgenebilmekte ve üretim faaliyetinin kesintisiz bir şekilde devam etmesi sağlanabilmektedir. Buradan hareketle bu bölümde dijitalleşme kapsamında üretim süreçlerinde kullanılan başlıca bilgi teknolojileri olan bulut bilişim, nesnelerin interneti, yapay zekâ, otomasyon sistemleri, otonom robotlar ve sensörler irdelenmektedir. Dijitalleşme ile üretim süreçlerinde hatalar ve fireler daha da aza indirgenebilmekte ve üretim faaliyetinin kesintisiz bir şekilde devam etmesi sağlanabilmektedir. Ayrıca üretim sürecinde gerçekleştirilen çoğu faaliyetin dijitalleşme kapsamında kullanılan bilgi teknolojileri sayesinde daha etkin, verimli, kolay ve güvenli bir şekilde gerçekleştirilebildiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: Üretim Süreci, Dijitalleşme, Bilgi Teknolojileri

Özet

Bu çalışmada, dijital dünyada değişen koşullar altında üretim çizelgeleme ortamındaki değişim incelenmiştir. Klasik çizelgeleme yaklaşımlarından yapay zekâ yaklaşımlarına geçiş ve hibrit modellerin kullanımına yönelik gereklilikler değerlendirilmiştir. Yapay zekâ ve hibrit kullanımla birlikte üretim çizelgeleme problemlerinin daha etkin çözümleneceği kanaatine varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: üretim çizelgeleme, dijital üretim, üretimde dijitalleşme, yapay zeka

Özet

Bu çalışmada, Avrupa Birliği tarafından desteklenen dijital ikiz projelerinde konsorsiyum yapısı ile inovasyon çıktısı ve inovasyon verimliliği arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma verileri, Topluluk Araştırma ve Geliştirme Bilgi Servisi (CORDIS) kapsamında yayımlanan Horizon 2020 ve Horizon Europe açık veri setlerinden elde edilmiştir. Toplam 58,840 proje dijital ikizlerle ilişkili ifadeler bakımından taranmış ve 672 çok ortaklı projeden oluşan ana analitik örneklem oluşturulmuştur. Konsorsiyum büyüklüğü, ülke çeşitliliği, kuruluş türü çeşitliliği, Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletme (KOBİ) payı, önceki iş birliği yoğunluğu, yeni katılımcı payı ve koordinatör deneyimi açıklayıcı değişkenler olarak değerlendirilmiştir. İnovasyon çıktısı yayın ve teknik çıktıların toplamı, inovasyon verimliliği ise milyon euro Avrupa Komisyonu katkısı başına düşen çıktı üzerinden ölçülmüştür. Veriler Negatif Binom-2 modeli, alternatif çıktı modelleri, etkileşim analizi, sağlamlık analizleri ve Rastgele Orman modeliyle incelenmiştir. Bulgular, konsorsiyum büyüklüğünün finansman başına inovasyon çıktısıyla negatif, ülke çeşitliliğinin ise pozitif ilişkili olduğunu göstermiştir. Kuruluş türü çeşitliliğinin hakemli yayınlarla, KOBİ payının ise teknik çıktılarla pozitif ilişkili olduğu belirlenmiştir. Önceki iş birliği yoğunluğunun ve yeni katılımcı payının negatif sonuç verdiği, koordinatör deneyiminin ise anlamlı bir ilişki göstermediği tespit edilmiştir. Ayrıca ülke çeşitliliği ile kuruluş türü çeşitliliği arasındaki negatif etkileşim, çeşitlilik boyutlarının birlikte artmasının koordinasyon yükünü yükseltebildiğine işaret etmiştir.

Anahtar Kelimeler: Dijital İkiz, İnovasyon Verimliliği, Konsorsiyum Yapısı, İş Birliği Ağları, Horizon Europe

Özet

Sosyal yardım sistemlerinde hak sahipliğinin doğru belirlenmesi, mükerrer yardımların önlenmesi, sınırlı kaynakların adil biçimde dağıtılması ve yardım süreçlerinin şeffaf şekilde yürütülmesi önemli sorun alanlarıdır. Bu çalışmanın amacı, dijital dönüşüm bağlamında nakdî ve aynî sosyal yardım süreçlerinde karşılaşılan temel sorunları incelemek ve bu sorunların çözümüne yönelik metaverse tabanlı kavramsal bir sosyal yardım modeli önermektir. Önerilen model; kamu kurumları, yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları, bağışçılar ve hak sahiplerini ortak bir dijital platformda bir araya getirmektedir. Model kapsamında dijital kimlik sistemleriyle hak sahipliğinin doğrulanması, önceden belirlenen kriterlere dayalı ihtiyaç puanlarıyla yardımların önceliklendirilmesi, akıllı sözleşmeler aracılığıyla yardım tahsisinin yürütülmesi ve blokzincir teknolojisiyle işlemlerin değiştirilemez biçimde kaydedilmesi öngörülmektedir. Nakdî yardımların doğrudan hak sahiplerine aktarılması; aynî yardımların ise anlaşmalı firmalar üzerinden hak sahiplerinin ihtiyaçlarına uygun şekilde temin edilmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca dijital ikiz teknolojisinin aynî yardımların lojistik süreçlerinin izlenmesi ve planlanmasında kullanılması önerilmektedir. Modelin, sosyal yardım süreçlerinde şeffaflığı, izlenebilirliği, hesap verebilirliği ve paydaşlar arası koordinasyonu güçlendirebileceği değerlendirilmektedir. Bununla birlikte veri mahremiyeti, siber güvenlik, dijital eşitsizlik, mevzuata uyum ve teknolojik altyapı gereksinimleri modelin uygulanmasında dikkate alınması gereken temel sınırlılıklardır. Sonuç olarak çalışma, sosyal politika ile dijital teknolojilerin kesişiminde daha güvenilir, katılımcı ve ihtiyaç odaklı bir sosyal yardım sistemi için kavramsal ve uygulamaya dönük bir çerçeve sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Sosyal yardım, metaverse, blokzincir, inovasyon yönetimi, operasyon yönetimi, tedarik zinciri yönetimi, dijital dönüşüm, akıllı sözleşmeler.