BOQ - Kitap Yönetim Sistemi
Kitap Bölümü

FROM CHARACTER ANALYSIS TO ABSTRACT SPACE: CONCEPT-BASED LEARNING IN FIRST-YEAR INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION

Mine Sungur
Doçent Dr., Selçuk Uni.
Erişim Durumu
Özel Erişim
Yayınlanma Tarihi
Sayfa Sayısı
-
DOI

Özet

In the first year of interior architecture education, it is crucial for students to perceive space not merely as a physical and formal phenomenon, but also as a semantic, perceptual, and conceptual structure. This study examines a concept-based learning exercise conducted within the Interior Architecture Knowledge course, part of the first-year fall semester curriculum at the Selçuk University Faculty of Architecture and Design, Department of Interior Architecture. In this exercise, students were asked to analyze a chosen author, artist, or designer and transform that figure’s character traits, intellectual world, and life experiences into an abstract spatial composition based on open, semi-open, and enclosed spatial relationships. The process involved character analysis, concept identification, sketching, abstract model-making, and presentation. Conducted using a mixed-methods approach, the study involved 50 first-year students. Selected student works were qualitatively examined, while students’ perceptions of abstract thinking, spatial understanding, concept development, and the educational contribution of the exercise were evaluated through a questionnaire. The findings indicate that although students experienced varying levels of difficulty in generating abstract concepts and translating them into spatial language, their perceptions of the exercise’s contribution to conceptual and spatial thinking were predominantly positive. The qualitative findings also demonstrated that concepts derived from character and life experiences could be transformed into diverse visual/formal and spatial expressions. Overall, the study suggests that integrating character analysis, conceptualization, abstraction, and three-dimensional model-making can provide a pedagogical approach to supporting conceptual and spatial thinking in first-year interior architecture education.

Anahtar Kelimeler: interior architecture education, abstract spatial thinking, concept–space relationship, spatial awareness, concept-based learning

Konu Alanı: Mühendislik -> Mimarlık -> İç Mimarlık

Bu Bölüme Atıf Yap
Sungur, M. (2026). FROM CHARACTER ANALYSIS TO ABSTRACT SPACE: CONCEPT-BASED LEARNING IN FIRST-YEAR INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION. In Yılmaz, S. (Ed.), İç Mimarlıkta Güncel Yaklaşımlar ve Mekansal Araştırmalar - Contemporary Approaches and Spatial Research in Interior Architecture (pp. -). Vizetek Yayıncılık. https://doi.org/10.54637/vizetek.9786253824921

Aksu, A. (2013). 20. yüzyıl resim sanatında soyutlama ve desen ilişkisi [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi].

Artut, K. (2006). Sanat eğitimi kuramları ve yöntemleri (4. baskı). Anı Yayıncılık.

Aşkın, G. D. (2018). Creative thinking in interior architecture education: Basic design courses. SHS Web of Conferences, 48, Article 01052. https://doi.org/10.1051/shsconf/20184801052

Bilir, S. (2013). Mekân tasarımında kavram geliştirme sürecine analitik bir yaklaşım [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi].

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Durnacı, Ü., & Ültay, N. (2020). Sınıf öğretmeni adaylarının eleştirel ve yaratıcı düşünme eğilimleri. Turkish Journal of Primary Education (TUJPED), 5(2), 75–97.

Ersanlı, K. (2005). Ben olmak istiyorum (4. baskı). Eser Ofset.

Gençoğlu, C. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyimserlik düzeyleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.

Goldschmidt, G. (1991). The dialectics of sketching. Creativity Research Journal, 4(2), 123–143. https://doi.org/10.1080/10400419109534381

Goldschmidt, G. (1992). Serial sketching: Visual problem solving in designing. Cybernetics and Systems, 23(2), 191–219. https://doi.org/10.1080/01969729208927457

Gömleksiz, M. N., & Kan, A. Ü. (2009). Sosyal bilgiler dersi öğretim programının eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerilerini kazandırmadaki etkililiğinin belirlenmesi (Diyarbakır ili örneği). Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 8(1), 39–49.

Hatırnaz, A. A. (2010). Tasarım eğitiminde yaratıcılığı geliştirmeye yönelik yöntem önerisi: Tasarım döngüsü [Sanatta yeterlik tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi].

Izadpanah, S. (2021). Teaching conceptual approaches to interior architecture students by integrating theory and practice. İdil, 83, 1003–1016. https://doi.org/10.7816/idil-10-83-02

Kandinsky, W. (2010). Sanatta ruhsallık üzerine. Altıkırkbeş Yayın.

Kaya, P., & Aytıs, S. (2019). Soyutlama kavramının mekân tasarımı eğitimine yansıtılmasının önemi: 20. yüzyıl soyut resim sanatı ve F. L. Wright’ın yapıları üzerinden bir inceleme. Tasarım+Kuram, 15(28), 53–64.

Kaya, P., & Bilgiç, D. E. (2020). The process of creativity and concept development in interior architecture design education. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication (TOJDAC), 10(3), 271–284.

Kültür, Y. Z. (2006). Ortaöğretim kurumlarındaki yöneticilerin liderlik stilleri ve kişilik özelliklerinin karşılaştırılması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.

Lhote, A. (2000). Sanatta değişmeyen plastik değerler (K. Özsezgin, Çev.). İmge Kitabevi.

Malaga, R. A. (2000). The effect of stimulus modes and associative distance in individual creativity support systems. Decision Support Systems, 29(2), 125–141. https://doi.org/10.1016/S0167-9236(00)00067-1

Melikoğlu Eke, A. S., & Usta, G. (2015). The first year of design education: Abstract-concrete problem-centered model. In Proceedings of the 4th World Conference on Design and Arts (WCDA).

Mertol, S. (2011). Yetişkin ayrılma anksiyetesi bozukluğu hastalarında mizaç ve karakter özellikleri [Yayımlanmamış uzmanlık tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.

Miller, A. I. (1989). Imagery and intuition in creative scientific thinking: Albert Einstein’s invention of the special theory of relativity. In D. B. Wallace & H. E. Gruber (Eds.), Creative people at work: Twelve cognitive case studies (pp. 171–187). Oxford University Press.

Nurannisaa, S. P. B. (2013). Creative design teaching and learning. In M. Wardhana Sayatman (Ed.), Proceedings of the International Conference on Creative Industry (ICCI) 2013: Empowering design quality in creative industry era (pp. 391–394).

Onur, D., & Zorlu, T. (2017). Yaratıcılık kavramı ile ilişkili kuramsal yaklaşımlar. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(3), 1535–1552.

Onur, D., & Zorlu, T. (2018). Tasarım eğitiminde duyusal farkındalık ve yaratıcılık ilişkisi üzerine. METU Journal of the Faculty of Architecture, 35(2), 89–118. https://doi.org/10.4305/metu.jfa.2018.2.1

Öncü, T. (2003). Torrance yaratıcı düşünme testleri-şekil testi aracılığıyla 12–14 yaşları arasındaki çocukların yaratıcılık düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 43(1), 221–237.

Özgenel, M., & Çetin, M. (2017). Marmara yaratıcı düşünme eğilimleri ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 46, 113–132. https://doi.org/10.15285/maruaebd.335087

Pedersen, E. L., & Burton, K. L. (2009). A concept analysis of creativity: Uses of creativity in selected design journals. Journal of Interior Design, 35(1), 15–32.

Sungur, M. (2026). Creative thinking experiences in interior architecture education: “From concepts to space.” Sanat ve Tasarım Dergisi, 16(1), 1–24. https://doi.org/10.20488/sanattasarim.1948682

Şimşek, Ş. M., Akgemci, T., & Çelik, A. (2003). Davranış bilimlerine giriş ve örgütlerde davranış (3. baskı). Yaşar Ofset Matbaacılık.

Türk Dil Kurumu. (2026). Güncel Türkçe Sözlük. Retrieved October 3, 2026, from https://sozluk.gov.tr

Türkmen, A. (2020). Temel tasarımda kavram temsili ve biçim üretimi. IDA: International Design and Art Journal, 2(2), 228–247.

Uzunarslan, Ş., & Polatan, I. (2011, 27–29 Nisan). İç mimari tasarım eğitiminde yaratıcılık etkinlikleri [Sempozyum bildirisi]. I. Sanat ve Tasarım Eğitimi Sempozyumu: Dün, Bugün, Gelecek, Başkent Üniversitesi, Ankara, Türkiye.

Weinfeld-Yehoudayan, A., Czamanski-Cohen, J., Weihs, K. L., & Cohen, M. (2025). Development and validation of Drawing-Based Emotional Processing Scale (DRAWEP) for art therapists. Art Therapy, 42(3), 157–172. https://doi.org/10.1080/07421656.2024.2412435

Worringer, W. (2017). Soyutlama ve özdeşleyim. Hayalperest Yayınevi.

Yeşilyurt, E. (2020). Yaratıcılık ve yaratıcı düşünme: Tüm boyut ve paydaşlarıyla kapsayıcı bir derleme çalışması. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi–International Journal of Society Researches, 15(25), 3874–3915. https://doi.org/10.26466/opus.662721

Yıldız, M. (2006). Benlik kavramı ve benliğin gelişiminde dinin rolü. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 23, 87–127. https://isamveri.org/pdfdrg/D00036/2006_23/2006_23_YILDIZM.pdf

Kitap Bölümü (PDF)
FROM CHARACTER ANALYSIS TO ABSTRACT SPACE: CONCEPT-BASED LEARNING IN FIRST-YEAR INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION
Bu Bölüme Atıf Yap:
Sungur, M. (2026). FROM CHARACTER ANALYSIS TO ABSTRACT SPACE: CONCEPT-BASED LEARNING IN FIRST-YEAR INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION. In Yılmaz, S. (Ed.), İç Mimarlıkta Güncel Yaklaşımlar ve Mekansal Araştırmalar - Contemporary Approaches and Spatial Research in Interior Architecture (pp. -). Vizetek Yayıncılık. https://doi.org/10.54637/vizetek.9786253824921
Kitap:
Yayınevi:
Vizetek Yayıncılık