EĞİTİM PROGRAMI VE BİLİNÇ: ÖĞRENMENİN DÖNÜŞTÜRÜCÜ BOYUTUNA DAİR YENİ BİR ÇERÇEVE
Özet
Bu çalışma, eğitim programı ile bilinç arasındaki ilişkiyi öğrenmenin dönüştürücü boyutu üzerinden yeniden ele almayı ve yorumlamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel iddiası, eğitim programının yalnızca bilginin seçimi ve düzenlenmesi olarak değil, öznenin dikkat, anlamlandırma ve dünyayla ilişki kurma biçimlerini dönüştürebilecek pedagojik karşılaşmaların örgütlenmesi olarak düşünülmesi gerektiğidir. Bu doğrultuda çalışma, öğrenmeyi bilgi edinimi, deneyim, farkındalık, yeniden anlamlandırma, dönüşüm ekseninde ele alan kavramsal bir çerçeve önermektedir. Böylece müfredatın temel sorusu “Öğrenci ne öğrenmelidir?” ile sınırlı kalmamakta; “Öğrenilen şey öğrencinin dünyayı görme ve kendisini bu dünya içinde konumlandırma biçimini nasıl değiştirmektedir?” sorusuna doğru genişlemektedir. Bu genişleme sürecinde eğitim programı yalnızca öğretilecek olanın planı veya öğrenme sürecinin kılavuzu olmaktan çıkararak bilgi, deneyim, bilinç ve özne dönüşümü arasındaki ilişkinin pedagojik olarak düzenlendiği bir alan olarak yeniden tanımlanabilir.
Anahtar Kelimeler: EĞİTİM PROGRAMI, BİLİNÇ, CURRERE
Konu Alanı: Sosyal Bilimler -> Eğitim -> Eğitim Programları ve Öğretim
Akbaş, O. (2019). How to use duolingo effectively in second language learning?: a currere essay. Journal of Teacher Education and Lifelong Learning, 1(1), 8-13.
Aktan, S. (2015). John Franklin Bobbitt’te program düşüncesinin gelişimi: Tarihsel bir inceleme. Turkish Studies (Elektronik), 10(15), 35-50.
Apple, M. (2012). Eğitim ve iktidar. Kalkedon.
Au, W. (2012). Critical curriculum studies: Education, consciousness, and the politics of knowing. Routledge.
Ballout, S. ve DePace, N. (2025). From curriculum to consciousness: a justice‐oriented pedagogical model in undergraduate community‐based nursing education. Nursing Inquiry, 32(4), 1-13.
Bobbitt, F. (1924). The new technique of curriculum-making. The Elementary School Journal, 25(1), 45-54.
Charters, W. W. (1924). Functional Analysis as the Basis for Curriculum Construction, The Journal of Educational Research, 10:3, 214-221, DOI: 10.1080/00220671.1924.10879496
Charters, W. W. (1922). Activity analysis and curriculum construction. The Journal of Educational Research, 5(5), 357-367.
Coleman, A. (2024). Designing curriculum for critical consciousness: A white teacher’s process. Critical Education, 15(4), 1-18. https://doi.org/10.14288/ce.v15i4.186807.
Deng, Z., Chapman, A. ve Gericke, N. (2025) Powerful knowledge, school subjects and the curriculum: an international and comparative perspective, Journal of Curriculum Studies, 57:4, 365-381, DOI: 10.1080/00220272.2025.2528744.
Dewey, J. (2001). Democracy and education. Pennsylvania State University, Electronic Classics Series. (Orijinal eser 1916 yılında yayımlanmıştır.)
Eisner, E. W. (1967). Franklin Bobbitt and the “science” of curriculum making. The School Review, 75(1), 29–47. https://doi.org/10.1086/442792
Feinberg, W., & Torres, C. A. (2001). Democracy and education: John Dewey and Paulo Freire. Educational Practice and Theory, 23(1), 25-37. https://doi.org/10.7459/ept/23.1.03
Freire, P. (2006). The banking model of education. In E. F. Provenzo, Jr. (Ed.), Critical issues in education: An anthology of readings (pp. 106–119). SAGE Publications.
Freire, P. (2018). Ezilenlerin pedagojisi. Ayrıntı.
Govender, N. (2020). Alienation, reification and the banking model of education: Paulo Freire's critical theory of education. Acta Academica, 52(2), 204-222.
Greene, M. (1971). Curriculum and consciousness. Teachers College Record, 73(2), 253-269.
Güngenci, M.M.(2025). The implementation of critical pedagogy in Turkish pre-service teacher education: an empirical case study. Humanit Soc Sci Commun 12, 1-18. https://doi.org/10.1057/s41599-025-06158-z.
Hajhosseiny, M. (2012). The effect of dialogic teaching on students’ critical thinking disposition. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 69, 1358-1368.
Kaya, Ü. Ü. (2025). Freire’nin eleştirel pedagojisi ışığında Maarif modeli 2024: Okul öncesi eğitim programının çözümlemesi. In V. Bayraktar (Ed.), Okul öncesi eğitimi alanında uluslararası akademik araştırma ve çalışmalar (ss. 62-71). Serüven Yayınları.
Keser, M.(2025). Freire’nin pedagojik-politik yaklaşımında özgürleşme ve Praksis. Eleştirel Pedagoji Dergisi, 78, 250-258.
Khaled, P. (2020). Curriculum, currere, autobiography: Do you see what I see. Ontario Institute for Studies in Education, University of Toronto.
Kincheloe, J.L. (2018). Eleştirel pedagoji. Yeni İnsan.
Kliebard, H. M. (1970). The Tyler rationale. The School Review, 78(2), 259-272.
Latasha, H. (2020). John Dewey: A look at his contributions to curriculum. Academicus International Scientific Journal, 11(21), 142-150.
Lawton, P. (2022). Paolo Freire’s “conscientization.” RoSE–Research on Steiner Education, 13(1), 49-65.
Miller, J. L. (2010). Curriculum as a consciousness of possibilities. Curriculum Inquiry, 40(1), 125-141.
Mohammed Elhassan, I. B. ve Adam, M. I. (2017). The impact of dialogic teaching on English language learners’ speaking and thinking skills. Arab World English Journal (AWEJ)8 (9), 49-67. https://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3094525.
Pinar, W. F. (1994). The Method of “Currere” (1975). Counterpoints, 2, 19–27. http://www.jstor.org/stable/42975620
Simpson, D. J. ve Jackson, M. J. (2003). John Dewey's View of the Curriculum in" The Child and the Curriculum". Education and Culture, 19(2), 23-27.
Song, H. (2019). Action research as a praxis for transformative teaching practice in ELT classrooms. TESL Ontario Contact Magazine, 45(3), 7-15.
YILMAZ BODUR, Z. & AKTAN, S. (2026). EĞİTİM PROGRAMI VE BİLİNÇ: ÖĞRENMENİN DÖNÜŞTÜRÜCÜ BOYUTUNA DAİR YENİ BİR ÇERÇEVE. In ÇİFÇİ, M. (Ed.), Eğitim Bilimleri: Kuramdan Uygulamaya Araştırmadan Geleceğe (pp. -). Vizetek Yayıncılık. https://doi.org/10.54637/vizetek.9786253824310
| Kitap: |
| Yayınevi:
Vizetek Yayıncılık |