YAYGIN EĞİTİM KAPSAMINDA TEL KIRMA SANATININ AKTARIMI ISPARTA ÖRNEĞİ
Özet
Bu çalışma, tel kırma sanatının yaygın eğitim yoluyla korunması, yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılmasını Isparta örneği üzerinden incelemektedir. Araştırmada, Isparta Belediyesi Meslek Edindirme Kursları’ndaki tel kırma eğitimi, usta öğretici görüşmesi ve atölye gözlemleri doğrultusunda değerlendirilmiştir.
Bulgular, tel kırmanın geleneksel teknik ve motif özelliklerinin korunduğunu, ancak çanta, broş, kolye, aksesuar ve dekoratif ürünler gibi çağdaş kullanım alanlarına uyarlanarak yeniden yorumlandığını göstermektedir. Kurslar aynı zamanda kursiyerlere el becerisi, sosyalleşme ve ekonomik gelir elde etme açısından katkı sağlamaktadır. İnternet ve sosyal medya ise desen araştırması, ürün tanıtımı ve satış süreçlerini desteklemektedir.
Sonuç olarak, kurumsal eğitim, usta-çırak aktarımı, çağdaş tasarım, dijital olanaklar ve ekonomik desteklerin birlikte yürütülmesi, tel kırma sanatının sürdürülebilirliği açısından önemli görülmektedir. Çalışmada ayrıca gençlerin geleneksel sanatlara yönlendirilmesi, kooperatifleşme ve dijital pazarlamanın desteklenmesi ve tel kırmaya ilişkin bilgi ve sözlü birikimin bilimsel çalışmalarla kayıt altına alınması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Tel kırma, geleneksel el sanatları, yaygın eğitim, kültürel aktarım, somut olmayan kültürel miras, Isparta, usta-çırak ilişkisi, geleneksel nakış, sürdürülebilirlik, meslek edindirme kursları
Konu Alanı: Sosyal Bilimler -> Güzel Sanatlar -> Güzel Sanatlar
KAYNAKÇA
Barışta, Ö. (1999). Osmanlı İmparatorluğu Dönemi Türk İşlemeciliği. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
Barışta, Ö. (2001). Cumhuriyet Dönemi Türk Halk İşlemeciliği Desen ve Terminolojilerinden Örnekler. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
Begiç, N. ve Öz, C. (2019). Geleneksel El Sanatlarımızdan Elâzığ “Palu Çakması”nın Sürdürülebilirliği Üzerine Bir Çalışma, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(29), 181-190.
Gören, S. (2020). Gelenekten Geleceğe Bartın İşi Tel Kırma, Türük Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 8(21), 334-369.
Kale, S. (2003). “Gaziantep Yöresi Altın Tel İşi”, Motif Dergisi, (33).
Karaçorlu, H. (2013). Amasra Müzesinde Bulunan Tel Kırma (Bartın İşi) ve Hesap İşi Ürünler Üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi, Yayınlanmış Yüksek lisans tezi.
Korkusuz, S. (1971). Nakış. Ankara: Er Ofset.
Köklü, H. (2002). El işlemeleri. İstanbul: YA-PA Yayınları.
Torun, E., & Torun, A. (2011). Bilinen ve bilinmeyen yönleriyle Beypazarı. Ankara: Öncü Basımevi.
Yetim, F. (2014). Beypazarı ilçesinde tel kırma işlemeli hamam beyazı Tülbentler, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, s. 42.
Kaynak Kişi: Gülseren ERYILMAZ, Isparta Belediyesi Meslek Edindirme Kursları Tel Kırma Atölyesi Öğretmeni. Görüşme Tarihi 18.09.2026
Fotoğraflar: Berda Yüksel GÜLER, (2026). Süleyman Demirel Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü Sanat ve Tasarım Yüksek Lisans Öğrencisi.
Güler, B. Y. & ÇELİKER, D. (2026). YAYGIN EĞİTİM KAPSAMINDA TEL KIRMA SANATININ AKTARIMI ISPARTA ÖRNEĞİ. In ÇELİKER, D. (Ed.), Geleneksel Türk Sanatlarında Estetik ve Gelenek (pp. -). Vizetek Yayıncılık. https://doi.org/10.54637/vizetek.9786253824693
| Kitap: |
| Yayınevi:
Vizetek Yayıncılık |